Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

Διαπραγματευτική ισχύς



Είναι λογικό σε κοινωνίες που η επιβίωση εξαρτάται από το χρήμα ο κάθε πολίτης να είναι διατεθειμένος να κάνει οτιδήποτε για να το αποκτήσει. Για να ζήσει.

Αν μπορείς όμως να πας σε ένα χωράφι, να πάρεις τις πέτρες τα κλαδιά και το χώμα και να φτιάξεις ένα σπιτάκι θα μείνεις το πολύ ένα μήνα άστεγος μέχρι να το τελειώσεις. Αν μπορούσες να καλλιεργήσεις σε λίγο χώρο θα είχες επίσης σύντομα όσα τρόφιμα σου χρειάζονται για να ζήσεις. Αν είχες και μια ανεμογεννήτρια και 2-3 φωτοβολταικά ποιος σε πιάνει! Θα είχες και φως και θέρμανση και ζεστο νεράκι να πλένεσαι και το ψυγείο σου και την κουζινίτσα σου μπορεί ακόμη και Ιντερνετ και όλα τα καλά από εκεί. Ταινίες και ραδιόφωνο, τέχνες  και ον λαιν σπουδές, συζητήσεις διαδικτυακές φιλίες, μια κάποια κοινωνικοποίηση.

Εντάξει δεν τα τα είχες όλα ρε άνθρωπε όμως θα μπορούσε άραγε τότε εύκολα ο κάθε Σαμαράς να σε βάλει στο λούκι; Να χαλάσεις κι εσύ λίγο ακόμη την πιάτσα (και την ανθρωπότητα ολόκληρη) για κάποια μικρότερη ή μεγαλύτερη βρωμοδουλειά που θα σου πληρώσει να κάνεις; Όταν την ίδια στιγμή σου έχει διαλύσει τόσο πολύ την κοινωνία που δεν θα βρεις καμία τιμια και άξια δουλειά που να σε πληρώνουν για να την κάνεις. Ώστε να ζήσεις κι εσυ.

Αφού απαγορεύεται να πας στο τυχαίο χωράφι κι ας στέκεται εκεί στη μέση του πουθενά.  Απαγορεύεται να παρεις αυτό το πορτοκάλι από το δέντρο, θα σε τουφεκίσουν. Πρέπει να δουλέψεις σε μια κωλοεδουλειά με 500 ευρώγια έναν ολοκληρο μήνα, 8 ώρες τη μέρα, να πληρώσεις το ενοικιο στο κωλοδιαμερισμα που καποιος καθίκης πρόλαβε να αγοράσει η το κληρονομησε απο άλλους καθίκηδες, να πληρώσεις φορους και χίλια άχρηστα κερατιάτικα και αμα περισσέψουν τοτε χρήματα παίρνεις και το πορτοκάλι. Μέσω Κωλοπετινιτσας.

Γιατί σε κάποιον ανήκει, όλα τα χωράφια σε κάποιους ανήκουν, άσχετα αν ουδέποτε πρόκειται να τα σπείρουν ή να τα φροντίσουν. Ούτε η βασίλισσα της Αγγλίας θα το κάνει κι ας της ανήκει θεωρητικά η μισή Αγγλία. Δεν έχει σημασία. Αυτή δεν τα έχει για να βόσκει πρόβατα, να τα καλλιεργεί η να τα φροντίζει. Τα έχει μόνο … για να μην τα έχεις εσύ.

Για να μην μπορείς να πας εσύ εκεί και σε λίγους μήνες μέσα να μη μπορεί πια να σε χρησιμοποιήσει κανείς για τις βρωμοδουλειές του. Για να χαλάσει την πιάτσα και ολόκληρη την ανθρωπότητα, αυτή τη φορά με σένα…

Η ευλογία της γης. Πότε θα καταλάβουν επιτέλους οι άνθρωποι ότι εκεί βρίσκεται η πραγματική διαπραγματευτική ισχύς; Ότι μια ζωή χρειάζονται, όχι χρήματα. Ώστε να αρχίσουν, ή τουλάχιστον να υποστηρίξουν, την επανάσταση που θα τους την δώσει αυτή τη ζωή. Για όλα αυτά που πρέπει και όχι όλα όσα δεν πρέπει.

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

Tώρα το λένε Δημοσιονομική Προσαρμογή




Σε ένα κόσμο όπου η ύψιστη "ικανότητα" του ανθρώπινου νου θεωρείται η απάτη και κατ' επέκταση να κατασκευάζει ψέματα να υποκρίνεται και να υπεκφεύγει, καθώς αυτό κάνει κάθε ληστεία ευκολότερη, δεν καταλαβαίνω ΠΩΣ ΔΙΑΟΛΟ ορισμένοι ακόμη περιμένουν πως η Μέρκελ θα τα έλεγε όπως ο Χίτλερ το 1940:

"Θέλω να καταλάβω τις μεσογειακές χώρες και κυρίως την Ελλάδα, να πάρω όλη τους τη γη και τον πλούτο, να εξοντώσω τους Έλληνες, για να δώσω αυτό το μικρό κομμάτι Παράδεισου επί της; γης στους ανώτερους Αρειους γερμανούς συμπολίτες μου"

Σήμερα η Μερκελ όλο αυτό το λέει "ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ" μια ακατανόητη όσο και αδιευκρίνιστη έκφραση που όμως δεν σημαίνει πόλεμο. Γιατί δεν το λέει κατάκτηση, ή εισβολή ας πούμε, ούτε υποταγή. Αυτό είναι το σημαντικό σε κάθε απάτη σαμποτάζ ή ληστεία. Το γαρνίρισμα, το πλασάρισμα η παραλλαγή το καμουφλάζ. Για χάρη της δημοσιονομικής προσαρμογής λοιπόν όλοι οι μεσογειακοί λαοί - και ειδικά η Ελλάδα- πρέπει να δώσουν τα πάντα ΑΠΟ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ώστε να ΩΦΕΛΟΥΝΤΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ . Είναι για το "καλό της Ευρώπης" !

Μα και το 1940 ότι ωφελούσε τους Γερμανούς ήταν για το καλό της Ευρώπης αφού όλη η Ευρώπη ήταν γερμανική. Και ο Χίτλερ αν είχε βρει ένα κόλπο να του τα δίνουνε όλοι μόνοι τους θα εισέβαλε ποτέ να τα πάρει με τα στρατεύματα του; Κι αν σήμερα τα στρατεύματα της Μερκελ, με συμμάχους της μάλιστα κι άλλους που κι αυτούς μπορεί να τους θεωρούμε φίλους, συμμάχους, ή εταίρους μας, με τα δικά τους στρατεύματα, είναι όλων τα στρατεύματα ΛΕΦΤΑ που δίνουν, δανείζουν ή αποσύρουν ανάλογα το τι βομβαρδίζουν κάθε φορά, δεν ειναι πόλεμος γιατί δεν φαίνεται;

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014

Συστημική βαλλιστική


Όταν ένα βλήμα καρφωθεί στο σώμα κάποιου η βαλλιστική επιστήμη αναλαμβάνει. Βρίσκει την γωνία εισόδου, την ταχύτητα εισόδου, το μέγεθος του βλήματος, τον τύπο όπλου από το οποίο εκτοξεύτηκε, από όλα αυτά το σημείο από όπου εκτοξεύτηκε μέχρι και, από τις ραβδώσεις, το συγκεκριμένο όπλο από το οποίο εκτοξεύτηκε.

Όταν ένας αστυνομικός (το  βλήμα) τραβολογάει έναν πολίτη που δεν έχει κάνει απολύτως κανένα έγκλημα, έξω από το σπίτι του, για να του το κατάσχει μια τράπεζα (ο κατέχων το όπλο) ύστερα από την στοχεύσει από το όπλο (χρηματονομική διαδικασία) ποια επιστήμη μπορεί να υποδείξει τον εγκληματία, που βρίσκεται, το όπλο του και το έγκλημα;

Η συστημική βαλλιστική, αν υπήρχε και υπάρξει.

Βλέπετε γι’αυτό ο αστυνομικός, παρά που δεν έχει ποσοστά λαμβάνειν στο σπίτι του ταλαίπωρου που θα του το αρπάξει η τράπεζα, παίζει το ρόλο του βλήματος. Στην συστημική βαλλιστική βλέπετε, όπως και στην γνωστή βαλλιστική, αν είσαι το βλήμα δεν μπορείς να είσαι ο στόχος. Αν δηλαδή δεν κάνει «τη δουλειά του» το όργανο (το βλήμα) τότε πολύ απλά θα χάσει τη δουλειά του και όπως θα ξεμείνει κι αυτό από λεφτά κάποια άλλα όργανα (βλήματα) θα πετάξουν αυτόν έξω από το σπίτι του όταν θα έχει γίνει εκείνος ο στόχος.

Το ενδιαφέρον κατ’ αρχήν είναι ότι σε μια σύγκρουση και το βλήμα και ο στόχος καταστρέφονται όταν το όπλο μένει άθικτο κάπου πολύ μακριά από τη σύγκρουση. Πως μπορούμε λοιπόν με τη περήφημη συστημική βαλλιστική να βρούμε τους ενοχους; Με μια απλή φράση:

Το έκανα για τα λεφτά.

Ειστε το βλήμα; Σας απειλει μια ανώτερη δύναμη, οργάνωση, μαφία ή αληταράδες, ότι αν δεν παίξετε το ρολο που θελουν θα σας κόψουν τα λεφτά με οποιονδήποτε τρόπο; Πείτε το. Μην λέτε ότα πέφτετε πανω στους στοχους σας ότι τους χτυπήσατε γιατι ετσι ήταν τοσωστό ή ότι τους άξιζε. Γιατί ήταν τεμπέληδες χαραμοφάηδες που γλεντούσαν με δανικά άχρηστοι, γιατί ήταν μαύροι, κίτρινοι, μεταναστες, χριστιανοί, μουσουλμάνοι ή πούστηδες. Πείτε τη αλήθεια: Το κάνατε για τα λεφτά. Δεν είναι κακό. Για τα λεφτά οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν τα πάντα.

Γιατί έτσι βρίσκεται η διαδρομή του βλήματος, το όπλο που το εκτόξευσε , ένας τραπεζικός λογαριασμός, και  εν τέλει από τα ίχνη  ποιος το χρησιμοποίησε. Το βλήμα λέει ότι για τα λεφτά πέταξε τον άνθρωπο έξω, με το κωλόχαρτο που ο εφοριακός επίσης μόνο για τα λεφτά υπέγραψε, με βάσει το νόμο που ο δικαστής μόνο για τα λεφτά νομιμοποίησε και ο βουλευτής μόνο για τα λεφτά ψήφισε μετά που ο πρωθυπουργός του για ακόμη περισσότερα λεφτά τον πρότεινε.

Και έτσι, δείχνοντας ο κάθε ένας από πού πληρώθηκε βρίσκεται η διαδρομή του χρήματος και φτάνουμε τελικά στα όπλα, που δεν είναι παρά τεράστιοι τραπεζικοί λογαριασμοί, που μπορεί να τα χειρίζονται κάποιοι που να σας φαίνονται τόσο στηλάτοι και ντελικάτοι με τις βερμούδες τους και το λαπτοπ τους σε μια παραλία της Καραϊβικής και αυτοί να είναι οι μεγαλύτεροι τρομοκράτες που, χειρότερα και από κανονικούς τρομοκράτες που με ένα κινητό θα πυροδοτούσαν κάποια πυρηνική κεφαλή σε υπόγειο της Νέας Υόρκης, αυτοι μπορούν πατώντας ένα πλήκτρο, πυροδοτώντας το δικό τους όπλο, να σκοτώσουν πολλά εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Στερώντας τους τη δυνατοτητα επιβίωσης. Τις δουλειές τους, τα λεφτά τους, πετώντας τους από τα σπίτια τους …

Η συστημική βαλλιστική δεν υπάρχει ακόμη όμως είδατε πόσο σημαντικό είναι για την επιβίωση όλων μας να υπάρξει. Αν θέλετε λοιπόν κάποια στιγμή να βρούμε αυτά τα απείρως επικίνδυνα όπλα, μαζί και όσους τα χρησιμοποιούν εναντίον εκατομμυρίων πολιτών, αρχίστε από κάτι τόσο απλό και φυσικό: Λέγοντας ότι δεν το κάνω επειδή μ΄αρέσει, το κάνω για τα λεφτά. Δείχνοντας έτσι όλη τη διαδρομή του χρήματος μέχρι τους διεστραμμένους με τα τους τεράστιους τραπεζικούς λογαριασμούς-όπλα που απειλούν πλέον ολόκληρο τον πλανήτη.