Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Ανθρωποι και κατσαρίδες

Πως θα σας φαινόταν αν, ύστερα απο την αμερικάνικη επανάσταση, αντί για τον Ουάσινγκτων, οι αμερικάνοι έβαζαν πρόεδρο τους κάποιον εγγλέζο απο το Λονδίνο; Αν οι Γάλλοι, μετά τη δική τους αφού είχε σκοτωθεί κάμποσος κόσμος, αντί να τους αποκεφαλήσουν, έβαζαν στην εξουσία πάλι κάποιους ευγενείς; Αν δεν βρίσκονταν κάποιοι ηγεμόνες να υποστηρίξουν τον Λούθηρο, και αν ο λαος αντί να πολεμήσει τον Πάπα, πολεμούσε μεταξύ του σε έναν ατελείωτο εμφύλιο;

Αυτή η γνώση λείπει απο την Ελλάδα. Η Ελλάδα δεν ξέρει να επαναστατεί. Γιατί επανάσταση δεν είναι να ξεσηκώνουν κάποιοι κάποιους ίσα για να πάνε να σκοτωθούνε, επανάσταση είναι ενας λαός να έχει την ικανότητα, συλλογικά, να βάλει ένα στόχο, και να τον πετυχαίνει. Η Ελλάδα αν αποφάσιζε να αποκεφαλίσει τους ευγενείς της, ας πούμε, και η γκιλοτίνα στηνόταν μπροστά στη Βουλή, μέχρι να φτάσει απο το κρατητήριο εκεί ο πρώτος απο τους καταδικασμένους, θα είχε γίνει εμφύλιος πόλεμος.

Η Ελλάδα έβαλε φυλακή τον Κολοκοτρώνη. Αφού κατηγόρησαν χωρίς τύχη, για προδότη τον Καραισκάκη, τον σκοτωσαν, προκειμένου να λάβει την αρχιστρατηγία των ελληνικών στρατευμάτων ο... Αγγλός Ναύαρχος Κοχραν ! Στις Θερμοπύλες, οι 300 κέρδιζαν την μαχη και πάλι... αν δεν ήταν ο Εφιάλτης. Ολη η ιστορία της ελλάδας γεμάτη εφιάλτες.

Γι'αυτό διάλεξαν την χώρα μας για το "Ελληνικο πείραμα" που δεν είναι βέβαια καθόλου ελληνικό. Ομως αν δεν πετύχει εδώ, με τόσους εν δυνάμει ή εν ενεργεία προδότες, δεν θα πετύχει πουθενά. Το ελληνικο πείραμα λοιπόν είναι μια "Επιχείρηση Ρουαντα" σε ανεπτυγμένη χώρα όμως. Δεν μπορεί να γίνει με μανσέτες και δημόσιους σκοτωμούς. Ομως πάλι η φιλοσοφία είναι η ίδια. Οι άνθρωποι απο τη μια - μια χούφτα δηλαδή υπάνθρωποι, όμως οπλισμένοι πολύ καλά - και οι κατσαρίδες απο τη αλλη, οι υπο εξολόθρευση, οι ασήμαντοι.

Αν στην Ρουάντα υπήρχαν ΜΜΕ θα τους έλεγαν ότι κάνουνε μεταρρύθμιση. Αν οι πολίτες ολοι είχανε ΑΦΜ θα τους έπαιρναν όλα τα χρήματα τους μεσω ταχυδρομίου. Δεν θα χρειαζόταν να βγούνε με τις μανσέτες και τέτοια βάρβαρα πράγματα. Αλίμονο, πολιτισμός, δημοκρατία. Αν δεν πλήρωναν; Θα τους έπαιρναν το κτήμα, το σπίτι. Και αφού τους έκλεβαν καθε αξιοπρέπεια μαζί με όλα τους τα λεφτά, έτσι, πολιτισμένα, δημοκρατικά, για το καλό τους, θα τους σκότωναν παλι πολιτισμένα, απο το άγχος και το στρες, ή, αν δεν άντεχαν τόσο με τις αυτοκτονίες και τα ατυχήματα λόγω μέθης. Και έτσι δεν θα φαινόταν πουθενά κομένα χέρια πόδια, ούτε πτώματα στους δρόμους. Ακόμη και αυτό θα το φρόντιζαν τα θύματα αυτού του μοντέρνου πολέμου ανθρώπων και κατσαρίδων. Να μην φανεί πουθενά ότι είναι θύματα. Για να μην κλονιστεί ο πολιτισμός και η δημοκρατία.

Ομως αλήθεια, όταν παίρνεις κάθε μέρα, παραβιάζοντας κάθε συνταγματικό του δικαίωμα, τα χρήματα ενός ολόκληρου λαού, δεν είναι σαν να του κόβεις χέρια και πόδια; Οταν αυτός ο λαός ειναι άνεργος, εξαθλιωμένος, κά;τω απο το όριο της φτώχιας σε μεγάλο του ποσοστό δεν αιμοραγεί; Στην Ρουάντα σφαγιάστηκαν 1 εκ άτομα. στην  Ελλάδα πλέον το 25% είναι κάτω απο το όριο της φτώχιας. Δηλαδή 2,5 εκ τουλάχιστον Έλληνες αιμοραγούν. Χωρίς χέρια ικανά για να τους δώσουν μια απλή αξιοπρεπή ζωή.

Εκεί είναι ίσως και το πλέον χαρακτηριστικό. Η εξουσία, οι υπεύθυνοι για όλα αυτά, αδιαφορούν εντελώς. Αλίμονο και ο Χιτλερ αν πονουσε τους Εβραίους, αν τους θεωρούσε ανθρώπους, δεν θα τους έκανε σαπούνι βέβαια. Ούτε οι χασάπηδες στην Ρουάντα θα σκότωναν ανελέητα τους συμπολίτες τους αν δεν τους έβλεπαν για κατσαρίδες.

Το μεγάλο δυστύχημα σε όλα αυτά είναι ότι ακόμη και άν, στην θεωρητική περίπτωση, οποιοσδήποτε αποπληθυσμός πετύχαινε (όπως στην ουσια έγινε στην Ρουάντα αφού τόσοι πολλές... "κατσαρίδες" εξολοθρεύτηκαν)  αυτό δεν θα ήταν μια επιβίωση του ανθρώπινου είδους, αλλά αντίθετα η καταδίκη του. Αφού θα έχουν επιβιώσει μόνο  οι δολοφόνοι, τα καθάρματα, οι χειρότεροι του ανθρώπινου είδους. Οι οποίοι φυσικά, αφού σφάξουν τους άλλους, χωρίς λόγο, θα σφαγιαστούν και μεταξύ τους, πάλι χωρίς λόγο ! Αφου ο λόγος δεν είναι η κρίση, η ανεπάρκεια πόρων, τα όποια υποτιθέμενα κοινωνικά ή οικονομικά προβλήματα. Ο λόγος είναι η απληστία τους, κι αυτή δεν τελειώνει βέβαια σε κάποια λύση, σε κάποια μεγέθη κερδών, κάπου .... Αλλιώς δεν θα ήταν απληστία.

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

Οργανωμένο Εγκλημα

Η ψυχολογία ενός κοινού εγκληματία είναι να ζεί για το παρόν. Δεν ενδιαφέρεται για το μέλλον όχι μόνο των άλλων αλλά ούτε και το δικό του. Γι'αυτό θα σκοτώσει, θα κλέψει, θα εξαπατήσει και θα εκπορνευτεί προδίδοντας τα πάντα εκτός απο το χρήμα, επειδή ακριβώς αδιαφορεί για ολα τα άλλα. Επίσης, σημαντικό αυτό, αδιαφορεί και για τη ζωή του επίσης, αν είναι να την κάνει χωρίς πολλά χρήματα.

Ομως και έτσι πάλι δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Αν δηλαδή τα χρήματα είχαν κι αυτά μια οποιαδήποτε δεδομένη χρήση για τον κοινό εγκληματία. Αν δηλαδή είχε οποιονδήποτε σκοπό στη ζωή του. Αν ήθελε λεφτά για να κάνει ευτυχισμένη οικογένεια ας πούμε, θα σκεφτόταν πώς διάολο θα ήταν ποτέ ευτυχισμένα τα παιδιά του σε έναν κατεστραμένο κόσμο; Κι εκεί θα σκεφτόταν κι άλλα πράγματα εκτός απο το πόσα χρήματα θα του αποφέρει μια εγκληματική δραστηριότητα.

Δυστυχώς το έγκλημα έγινε παγκόσμιο. Αν κάποτε ο καυγάς ήταν να κάνουνε πουτάνες τις επαρχιώτισες ή τις Ρουμάνες, οι Αθηναίοι νταβατζήδες, ώστε να τις έχουνε πιο φθηνά στις υπηρεσίες τους, τώρα γίνονται πλέον πουτάνες ολόκληρες πόλεις, ολόκληροι λαοί. Θα γίνουν όλοι πουτάνες, ναρκωμανείς, ρουφιάνοι, βαποράκια, προθυμοι μικροεγκληματίες, στην διάθεση των μεγαλοεγκληματιών.

Και όλο αυτό ακόμη πιο δυστυχώς, δεν γίνεται για τα λεφτά. Γιατί τότε θα σταματούσε καπου, και μάλιστα σύντομα. Οι παγκόσμιοι εγκληματίες που χορεύουν αυτή τη στιγμή ολόκληρο τον πλανήτη, σε όλη αυτή τη στημένη τρέλα, έχουν απο πάρα πολλά χρόνια ικανοποιήσει όλα τους τα πάθη που τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν.

Τώρα ότι κάνουν το κάνουν μόνο γιατί θέλουν να καταστρέψουν. Εναν κόσμο που ποτέ δεν τους αγάπησε. Και ποτέ δεν θα τους αγαπήσει βέβαια έτσι αφού οι πράξεις τους δεν οφελούν κανέναν, ακόμη και οι ίδιοι ζούν μέσα στην δυστυχία και την οργή.

Το παγκόσμιο πρόβλημα είναι ψυχαναλυτικό όχι οικονομικό.  Είναι απίστευτο πόσοι απο τους ανθρώπους της εξουσίας αν έκαναν ενα απλό ψυχολογικό τέστ θα βρίσκονταν σχεδόν ταυτόσημοι με το ψυχολογικό προφίλ του κοινου εγκληματία. Αδιαφορία για τα κοινά, αδιαφορία για τον πλησίον, αδιαφορία για το μέλλον, ενδιαφέρον μόνο για το άμμεσο παρόν και το χρήμα.